Odsłonięcie tablicy upamiętniającej Władysława Króla

wkrolhokej

W najbliższą sobotę, 30 stycznia br. o godzinie 12:00 na budynku przy ul. Kopernika 61 w Łodzi odbędzie się uroczystość odsłonięcia tablicy upamiętniająca wybitnego ełkaesiaka – Władysława Króla.

„W tym budynku w latach 1945-1964 mieszkał Władysław Król. Urodził się w 1907 w Kijanach koło Nałęczowa. Do Łodzi przyjechał w 1928. W ŁKS był wybitnym zawodnikiem i trenerem w wielu dyscyplinach sportowych. W 1936 reprezentował Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Ga-Pa w hokeju na lodzie. W 1958 z drużyną piłki nożnej ŁKS zdobył mistrzostwo Polski. Był najbardziej zasłużonym trenerem i wychowawcą sportowców w historii ŁKS” - dokładnie taki napis pojawi się na tablicy, którą ufundowali wychowankowie ŁKS i podopieczni Władysława Króla.

Biografia Władysława Króla (autor: Książe_Nibeusz)

Władysław Król przyszedł na świat 30. października 1907 roku w Kijanach koło Nałęczowa. Swoją karierę sportową rozpoczął nie, jak wielu wybitnych ełkaesiaków w naszym klubie, ale w KS Lubliniance.

Jego historia w barwach Łódzkiego Klubu Sportowego zaczęła się w 1927 roku, kiedy to został wypatrzony przez jednego z naszych działaczy, Aleksandra Kowalskiego, mieszkającego przez jakiś czas w Lublinie. Za jego namową Król podjął niełatwą decyzję o przeprowadzce: „Z żalem opuszczałem Lublin – wspominał po latach – Zostawiałem rodzinę i przyjaciół. Ale była szansa gry w I lidze i nie mogłem nie spróbować. Nigdy bym sobie nie wybaczył… Nie żałuję decyzji, bo w ŁKS-ie spędziłem najpiękniejsze chwile w życiu”.

Król był niezwykle wszechstronnym sportowcem. Już jako junior wygrywał zawody w narciarstwie z wiele od siebie starszymi zawodnikami. Bronisław Czech – jeden z najlepszych polskich narciarzy okresu międzywojennego, uczestnik igrzysk olimpijskich – uznawał młodego Władysława za potencjalnego mistrza w skokach. Po przyjeździe do Łodzi zaczął grać w tenisa ziemnego, w którym osiągał bardzo dobre rezultaty (w 1938 roku został mistrzem „Kominogrodu” w singlu). Oprócz tego trenował także skoki do wody.

Najważniejszymi dyscyplinami sportowymi w życiu Króla okazały się jednak hokej na lodzie oraz piłka nożna. To im poświęcił najwięcej czasu: zarówno jako sportowiec jaki i trener.

Hokej na lodzie w ŁKS-ie zaczęto uprawiać na przełomie 1929 i 1930 roku. Współorganizatorem pierwszych treningów i meczów był właśnie Król. Jako hokeista słynął z bardzo odważnej gry. Nie bał się pojedynków jeden na jeden, brania odpowiedzialności za wynik w najważniejszych momentach spotkania. W 1934 roku zadebiutował w kadrze narodowej. W sumie wystąpił w niej w 15. meczach, strzelając przy tym 7 bramek. Zaliczył dwie wielkie imprezy międzynarodowe: Igrzyska Olimpijskie w Garmich-Partenkirchen (1936) oraz mistrzostwa świata w Pradze (1938). W barwach ŁKS-u grał do 1950 roku. Dwukrotnie wraz z drużyną stawał na podium mistrzostw Polski (1946 – srebro i 1947 – brąz). Po zakończeniu kariery sportowej przez wiele lat trenował hokeistów (w latach 1949-50 był także trenerem kadry narodowej). W 1953 roku wraz z reprezentacją Łodzi, którą niemal w całości stanowili zawodnicy ŁKS-u, zdobył mistrzostwo Polski juniorów.

Jako piłkarz, Władysław Król rozegrał ponad 500 oficjalnych i nieoficjalnych spotkań w ŁKS. Jest rekordzistą pod względem ilości zdobytych bramek dla klubu – 295 (w rozgrywkach ligowych strzelił ich 96; niektóre źródla podają liczbę 104). Łódzka publiczność, przychodząca na mecze, wielokrotnie była pod wrażeniem gry dynamicznego lewoskrzydłowego. Po jednym ze spotkań (wygrana 6:0 z Ruchem Hajduki Wielkie; dzisiaj Chorzów – przyp. autora), w dowód wielkiego uznania, wyniosła go na rękach ze stadionu! W reprezentacji kraju rozegrał 4 spotkania, strzelając 2 bramki. Jedną z nich zdobył w swoim debiucie (1933 rok), w meczu przeciwko Jugosławii – bramka ta przesądziła o wygranej Polski. Po zakończeniu długiej i bogatej kariery piłkarskiej, został trenerem. Na początku lat 50-tych krótko trenował drużynę Widzewa. W 1952 roku objął swój ukochany ŁKS i mimo trudnych początków (spadek do II ligi) stworzył chyba najlepszy w historii naszego klubu zespół piłkarski. Wraz z „Rycerzami Wiosny” sięgnął po Puchar Polski w 1957 roku i mistrzostwo kraju w rok później. Pod jego skrzydłami eksplodowały talenty Roberta Grzywocza, Leszka Jezierskiego, Henryka Szczepańskiego, Henryka Szymborskiego, czy też Władysława Soporka. Na początku lat 60-tych został szkoleniowcem drużyn młodzieżowych w klubie. Na sukces nie czekał długo – w 1962 roku sięgnął wraz z młodymi piłkarzami ŁKS-u po mistrzostwo Polski juniorów do lat 19.

O sportowej wszechstronności Króla świadczy fakt, że mógł on zostać dwukrotnym uczestnikiem igrzysk olimpijskich. W Garmich-Partenkirchen reprezentował Polskę w hokeju na lodzie. Drugą szansę na grę podczas igrzysk miał otrzymać w 1940 roku, w Tokio – tym razem jako piłkarz (zdołał nawet złożyć uroczyste ślubowanie). Niestety, nie dane było mu pojechać na tę imprezę, bowiem we wrześniu 1939 roku wybuchła wojna.

Odznaczany wielokrotnie, w tym m. in. przez Polski Komitet Olimpijski, a także władze Łodzi – Król – do dziś uważany jest za jedną z najważniejszych postaci w historii naszego miasta. Jego imieniem i nazwiskiem została nazwana jedna z ulic na Retkinii. Ponadto, jego podobizna widnieje na ścianie kamienicy przy ul. Piotrkowskiej 71 – na fresku „Łódź w pigułce”, wśród największych łodzian w historii. Aż dziw bierze, że zarówno władze Łodzi, jak i naszego klubu, nie nazwały jego imieniem i nazwiskiem obiektu przy al. Unii Lubelskiej 2.

Serdecznie zapraszamy wszystkich kibiców do uczestnictwa w tej miłej uroczystości!

©ŁKSFANS.PL